पोस्ट्स

बाकी सब झूट है...

 (19 January 2011साली लिहिलेलं)   आपल्याला वाटतं मी करतो तेच खरं, आणि तेच योग्य.... मी म्हणेन ती दिशा... त्यातच आपण म्हणलेली एखादी घटना-गोष्ट योग्य ठरली किंवा अचूक असेल तर काय विचारायलाच नको.. माझ्यासारखा मीच... मीच म्हंटलं होतं त्याला, की असं कर, असा वाग...     आपण फार अडकलेले असतो आपल्याच विश्वात.. त्यामुळेच आपण करतो तेच आणि तेच योग्य असं वाटतं.. पण आपण काहीच करत नसतो, याच अनुभव माझे काही परिचित व नातेवाईक घेत आहेत... इतकं नेटकं आयुष्य की त्यात कोणत्याच प्रकारचा अडथळा येण्याची सुतराम शक्यता नाही. सगळं कसं नीटनेटकं, टापटीप आणि व्यवस्थित.. फार कमी लोकांना असं आयुष्य उपभोगता येतं. आपल्या भारतात अशी अनेक घरं आहेत, जी सुखासीन आयुष्य जगतात.. पण याच्या आयुष्याची मला फारशी कल्पना नव्हती पण मला तशी कल्पना येईपर्यंतच त्यांच्या आयुष्यात अकस्मात कोणाचीतरी वक्र दृष्टी पडल्याप्रमाणे संकटं कोसळू लागली... इतकी की पहिली घटना घडून गेल्यावर ती निवळण्याच्या आतच पुढची घटना आ वासून उभी....     आपल्या वैऱ्याच्या आयुष्यातही असं घडू नये असं काहीतरी घडतंय... खरो...

वेड्यांच्या बाजारातले आपण

    मी पत्रकारितेचंशिक्षण रेत असताना साधारण २००५-०६ साली, त्या दोघांचे भेटणं आणि वेगळ्या स्टाईलने एकमेकांशी बोलणं आता आम्हाला नित्याचं झालं होतं... आणि त्यांना सपशेल टाळणं आणि त्यांच्यातल्या वेगळ्या संबंधांबद्दल आमचं काहीच न बोलणं, न चिडवणं आणि नॉर्मल फ्रेंडप्रमाणे ट्रीट करणं त्यांना फारच त्रासदायक वाटायचं. आणि अर्थातच त्याचा आम्हाला विशेष आनंद वाटायचा...(ते काही वेगळं सांगायला नकोच!) सम्या आणि बिनी हे दोघेही अगदी विरुद्ध म्हणजे विचारांनी नाही तर शरीरानी. बिनी जाडी, गट्टी घाऱ्या डोळ्याची, आणि सम्या मात्र अगदी सापळाच.. ते दोघं असे अचानक जिवलग होण्याचं कारण म्हणजे दोघे अक्षरशः सारख्याला वारखे. एकाला झाकावा आणि दुसऱ्याला काढावा. दुसरे कसे मूर्ख आणि आम्हीच कसे शाहणे हे दाखवण्याचा या दोघांचा कायम आटापिटा चालायचा.. अर्थात त्यांना भीक घालणारं तसं कोणी न्हवतं.. आणि जे होते त्यांना लवकरच त्यांची चापलुसी लक्षात येवू लागली.. मग त्यांनीही नाद सोडून दिला.      या दोघांचा घरोबा आता फारच वाढला होता, लवकरच हे दोघं लग्न करणार अशा चर्चांना ऊत आला होता.. तिला बारिक करण...

राज्य 'ना'लायकांचे..

इमेज
भुक्कड राजकारण्यांच्या थुकरट कामगिरीमुळे आपल्या राज्याचं नाव खराब होतंय.., पण बेशरम राजकारण्यांना त्याचं काहीच नाही.. म्हणतात ना..'निलाजऱ्याची बलाईदूर आणि हजार खेटरं ताजा नूर..' थोडक्यात काय, तर सगळ्याच पक्षांचा मंत्र असा की, 'घोटाळे करा पण ते पचवायला, लपवायला शिका..' (टुकार, भुक्कड, बोलबच्चन, बिनकामाचे, निर्लज्ज.... तसं हे देखील कमीचे.. असो.. सार्वजनिकरित्या इतकंच पुरेसंय.... ;-)

लोकसभेतला सावळा गोंधळ

इमेज

Shame on them...

इमेज

माझ्या गावचा वारणेचा वाघ...

इमेज
    हिंदकेसरी मारूती मानेंची तशी वेगळी ओळख सांगण्याची गरज नाही. पण मारुती माने हे आपल्याच गावचे म्हणजे कवठेपिरानचे असल्यानं मला आणि माझ्या भावाला त्यांचा कोण अभिमान..! भले आम्ही त्यांना प्रत्यक्ष भेटलेलो नाही तरीही त्यांच्याबद्दल अभिमान अजुनही कायम आहेच..     ऑफिसमध्ये पाऊल टाकलं आणि मारुती माने गेल्याची बतमी पाहिली. लागलीच मी बाबांना फोन केला... बाबा अंत्यदर्शनाला आणि अंत्यविधाला गेले.. खरंतर मी नुसतीच नावचीच कवठेपिरान या गावची, पण बाबांचा, माझ्या चार काकांचा आणि दोनही आत्यांचा जन्म कवठेपिरानचाच. त्यांची शिक्षणंही तिथेच झाली.. पण बाबांकडून, काकांकडून मारुती मानेंचं नाव बरंच ऐकलं होतं... कवठेपिरान ह्या़ गावाची ओळख म्हणजे गुंडांचं गाव... पण मारुती मानेंनी ती ओळख बदलली.. हिंदकेसरी मारुती मानेंचं गाव आणि अलिकडेच कवठेपिरान हे ग्रामस्वच्छाता अभियानाअंतर्गत पहिल्या क्रमांकाचं आलेलं गाव अशी या गावाची ओळख निर्माण झाली ती त्यांच्यामुळेच. या मारुती मानेंनी हालाखीच्या परिस्थितीतून अक्षरशः शून्यातूनच सगळं ऐश्वर्य उभं केलं...     हे सगळं मला माहिती अस...

सोप्पा उपाय आणि योग्य वेळ

      सर्वांना आपल्यासारखाच तो, किंवा ती असं मानणं किती चूकीचं आहे, हे त्याच्या लक्षात आलं. पण तोपर्यंत बराच उशीर झाला होता.       झालं असं की ऑफिसमध्ये त्याचं आणि त्याच्या मित्राचं(अर्थात ज्या व्यक्तिला तो आपला चांगला मित्र मानत होता असा..) कडाक्याचं भांडण झालं. चूक नसतानाही त्याला वरिष्ठांच्या जोरामुळे आणि मित्राच्या खोटेपणामुळे बरंच ऐकून घ्यावं लागलं. त्यात त्याची नोकरी जाता-जाता वाचली.. आणि त्याला आयुष्यात इतका जबरदस्त वाईट, पण चांगला धडाच मिळाला जणू.. ज्याच्यावर आपला चांगला सहकारीच नव्हे तर चागला मित्र म्हणून त्यानं विश्वास ठेवला त्यानं त्याचा केसानं गळा कापला. हे सगळं सांगताना अमनला हुंदका आवरेना. आणि अमनला समजावणं मला फारच कठीण झालं.. कारण त्याला एकवेळ नोकरी गेली असती तरी चाललं असतं, पण हे असं, कारण नसताना भलतं-सलतं ऐकून घेणं नको होतं.. पण तेच घडलं होतं. आणि त्याच्या 'सोकॉल्ड' मित्रानं त्याचं नाव जितकं खराब करता येईल तितका प्रयत्न केला होता. हे सगळंच त्याच्यासाठी अनपेक्षित आणि धक्कादायक होतं. यातून बाहेर पडण्याचा त्याचा प्रयत्न स...