आई असावी तर अशी!
माझी अत्या! नवदुर्गेची पहिली माळ🙏😇 मी विदुला सोबत खेळत होते, संध्याकाळची वेळ होती. इतक्यात तिची आई आणि माझी अत्या अष्ट्याहून लगबगीनं आली, खांद्यावरची पर्स काढून खुंटिला लटकवली, हात-पाय तोंड स्वच्छ धुतलं आणि आम्हा दोघींकडे पाहून विचारलं, काय खाणार उप्पीट की पोहे, लगेच विदुलानं उत्तर दिलं पोहे, मग मलाही विचारलं, तू पण खाशील ना? मी जरा चाचरतच होकारार्थी मान हलवली. अत्या हसली आणि लगेच कामाला लागली.. तोवर श्रीपाद दादा 'भूक लागली, आई काय करणारेस?' असं विचारत अत्यापाशी आला, अत्याने लगेच विचारलं, अरे माधव कुठे, 'तो क्लासला गेलाय' असं म्हणत दादा पोहे बनण्याची वाट पाहू लागला.. थोड्याच वेळात माधव दादा आला, मग आम्ही सगळे गोल करून पोहे खात बसलो, आणि तिकडे अत्याने चार घास खाऊन चहा पिऊन, स्वयपाकालाही सुरुवात केली होती... मी पाहातच राहिले, कारण अत्या अष्टा-सांगली प्रवास काही आज करत नव्हती, ती प्रोफेसर असल्यानं रोजचाच तिचा हा प्रवास होता. पण ८ तासाचा बोलण्याचा जॉब करून, २ तासाचा रोजचा STचा प्रवास करूनही ती तशीच फ्रेश होती. याचं मला कोडकौतुक वाटायचं. तिचा हा टवटवीतपणा मला खूप भावला....